¿Como te sentirías si un día o una noche un demonio se deslizara furtivamente en la más
solitaria de tus soledades y te dijera: “Esta vida, tal como la vives ahora y la has vivido,
tendrás que vivirla no solo una, sino innumerables veces más. Y no habrá en ella nunca
nada nuevo, sino que cada dolor y cada placer, cada pensamiento y cada suspiro y todo
lo indeciblemente pequeño y grande de tu vida habrá de volver a ti, y todo en el mismo
orden y la misma sucesión — e incluso también esta araña y este claro de luna entre los
árboles, e incluso también este momento y yo mismo. El eterno reloj de arena de la
existencia se dará la vuelta una y otra vez — ¡y tú con él, pequeña partícula de polvo!” ?
¿Acaso te arrojarías entonces al suelo, rechinando los dientes, y maldiciendo al demonio
que te hablara de esta forma? O has vivido alguna vez un instante extraordinario, en el
que hubieras podido responderle: "¡eres un dios y nunca he oído algo más divino!" Si este
pensamiento llegara a apoderarse de ti, te transformaría y tal vez te aplastaría. En todo tu
obrar, a cada cosa y a cada paso, se impondría como la carga más pesada la pregunta:
“¿Quieres repetir esto una vez más e innumerables veces más?”
O ¿cuán satisfecho tendrías que estar contigo mismo y con la vida, para no aspirar a nada
más que a confirmar y sellar esto eternamente?
F. NIETZSCHE, La gaya ciencia
COMENTARIO DE TEXTO
Elabora una redacción de 400 palabras, en la que respondas a las siguientes
preguntas:
Preguntas - guía
1) Investiga: ¿quién fue Friedrich Nietzsche? ¿En qué época vivió?
2) ¿Qué significa la idea del "eterno retorno"?
3) De las distintas respuestas a la pregunta por el sentido de la existencia humana [p.
105], ¿con cuál relacionarías este texto de Nietzsche? ¿Por qué?
4) Si tuvieras que repetir tu vida infinitas veces, ¿crees que cambiaría tu actitud o las
cosas que haces? ¿o seguirías igual que hasta ahora? Justifica tu respuesta.
5) El fragmento finaliza con una pregunta al lector. ¿Qué responderías al demonio de
Nieztsche? ¿Por qué?
Durante moito tempo, o ser humano mantívose nun sentido da existencia transcendente.
A relixión era o que daba sentido á vida humana. A vida era difícil, chea de situacións
aparentemente absurdas: enfermedades, guerras, desastres, etc. Pero o ser humano tiña
a esperanza do máis alá para compensar isto.
Esta concepción da vida leva aparellada unha determinada concepción do tempo: o
tempo é como unha liña recta, cun principio e un fin.
Na Modernidade, aparecen avances científicos que, aínda que non permiten demostrar a
existencia ou non existencia de deus, si que fan dubidar unha parte da sociedade
europea sobre algunhas afirmacións da relixión. Nietzsche resume esta situación coa
seguinte frase: a "morte de deus".
Despois da "morte de deus", a concepción lineal do tempo que levaba aparellada a moral
tradicional, deixa de ter sentido para o ser humano.
Como solución a isto, Nietzsche presenta a súa idea do Eterno Retorno. Trátase dunha
concepción do tempo non lineal, senón circular, que trata de darlle un sentido novo á vida
humana.