Está en la página 1de 4

Un niño griego en casa 1

ΟΣΤΙΣ ΕΙΜΙ ΕΓΩ

ἐγὼ μέν εἰμι παιδίον Ἑλληνικόν, οἰκῶ δ' ἐν ἀγροῖς, ἐνταῦθα γὰρ ἐν τοῖς ἀγροῖς
γεωργός τις Θράσυλλός ἐστιν, ὃς γεωργεῖ καὶ ἔχει χωρίον, ἆρ᾽ ἐρωτᾷς, τίς μὲν ἐγώ, τίς
δ’ ὁ Θράσυλλος; λέγω δή, τέκνον γάρ εἰμι ἐγὼ τοῦ Θρασύλλου. καὶ μὴν ἄλλα γε ἔχει
τέκνα ὁ Θράσυλλος· καὶ γὰρ ἐγώ εἰμι τέκνον αὐτοῦ, καὶ ἔχω ἀδελφόν τε καὶ ἀδελφήν·
ὀνομάζουσι δ’ ἐμὲ μὲν Θρασύμαχον, τὸν δ’ ἀδελφὸν ὀνομάζουσιν Θρασύστομον, τὴν
δ’ ἀδελφὴν Ἑλένην ὀνομάζουσιν. ἐσμὲν οὖν τέκνα τοῦ Θρασύλλου, ἐσμὲν δὲ καὶ τῆς
Εὐρυδίκης τέκνα.

ποῦ δ' οἰκοῦμεν; ὅπου; ἔστι δὴ χωρίον ἐν ἀγροῖς, καὶ ἐν τῷ χωρίῳ οἰκία· ἡμεῖς μὲν
οἰκοῦμεν ἐν τῇ οἰκίᾳ ὁ δὲ Θράσυλλος γεωργεῖ ἐν τῷ χωρίῳ· ἆρ’ ἐρωτᾷς, τί ἐστι χωρίον;
ἆρ’ οὐ δῆλον; ὁ γεωργὸς γὰρ ἔχει χωρίον, τὸ δὲ χωρίον τόπος ἐστὶν ἐν ᾧ γεωργεῖ
γεωργός. χώρα μὲν γάρ ἐστι τόπος, καὶ χωρίον ἐστὶ χώρα μικρά· λέγω δὲ οὕτως,
ἐπειδὴ οὐκ εἶ σὺ Ἑλληνικὸν παιδίον, ἆρα δῆλόν σοι νῦν ἐστιν ὅ λέγω; τὸ δὲ χωρίον ἔχει
ἀγροὺς οὐκ ὀλίγους.

MORFOLOGÍA

 Nominal
sing plural
 Declinación en eta pura (femenina) N -ή -αί
V -ή -αί
 καὶ γὰρ ἐγώ εἰμι τέκνον αὐτοῦ, καὶ ἔχω ἀδελφόν τε καὶ A -ήν -άς
ἀδελφήν· G -ῆς -ῶν
D -ῇ -αῖς
 ἐσμὲν οὖν τέκνα τοῦ Θρασύλλου, ἐσμὲν δὲ καὶ τῆς
Εὐρυδίκης τέκνα.

 Declinación temática en -ος/ον, -ου

 ἐγὼ μέν εἰμι παιδίον Ἑλληνικόν


sing plural
N -ος/ον -οι
 καὶ γὰρ ἐγώ εἰμι τέκνον αὐτοῦ
V -ε/-ον -οι
A -ον/-ον -ους
 ἐσμὲν οὖν τέκνα τοῦ Θρασύλλου, ἐσμὲν δὲ καὶ τῆς
G -ου -ων
Εὐρυδίκης τέκνα.
D -ῶ -οις
 τὸ δὲ χωρίον ἔχει ἀγροὺς οὐκ ὀλίγους.
Un niño griego en casa 2
ΟΣΤΙΣ ΕΙΜΙ ΕΓΩ

 Artículo y pronombre relativo

ART REL ART REL ART REL ART REL ART REL ART REL
N ὅ ὅς ἥ ἥ τό ὅ οἱ οἵ αἱ αἵ τά ἅ
A τόν ὅν τήν ἥν τό ὅ τούς οὔς τάς ἅς τά ἅ
G τοῦ οὖ τῆς ἢς τοῦ οὗ τῶν ὧν τῶν ὧν τῶν ὧν
D τῷ ᾧ τῇ ᾗ τῷ ᾧ τοῖς οἰς ταῖς αἷς τοῖς οἰς
SINGULAR PLURAL

οἰκῶ δ' ἐν ἀγροῖς, ἐνταῦθα γὰρ ἐν τοῖς ἀγροῖς γεωργός τις Θράσυλλός
ἐστιν, ὃς γεωργεῖ καὶ ἔχει χωρίον

ὁ γεωργὸς γὰρ ἔχει χωρίον, τὸ δὲ χωρίον τόπος ἐστὶν ἐν ᾧ γεωργεῖ

γεωργός.

 Pronombres personales

 ἐγὼ μέν εἰμι παιδίον Ἑλληνικόν, οἰκῶ δ' ἐν ἀγροῖς


1ª pers 2ª pers
 ὀνομάζουσι δ’ ἐμὲ μὲν Θρασύμαχον, N ἐγώ σύ
A ἐμέ/με σέ/σε
 ἆρα δῆλόν σοι νῦν ἐστιν ὅ λέγω;
G ἐμοῦ/μου σοῦ/σου
D ἐμοί/μοι σοί/σοι

 Las formas μοῦ μοί, μέ son enclíticas; nunca empiezan una oración o sintagma

1ª pers pl 2ª pers pl
 ἡμεῖς μὲν οἰκοῦμεν ἐν τῇ οἰκίᾳ ὁ δὲ Θράσυλλος N ἡμεῖς ὑμεῖς
γεωργεῖ ἐν τῷ χωρίῳ A ἡμᾶς ὑμᾶς
G ἡμῶν ὑμῶν
·
D ἡμῖν ὑμιν
Un niño griego en casa 3
ΟΣΤΙΣ ΕΙΜΙ ΕΓΩ

 Verbal

 Presente de Indicativo S. 1 ἔχ-ω


2 ἔχ-ει-ς
 verbos temáticos (en –ω)
3 ἔχ-ει

 ἐγὼ μέν εἰμι παιδίον Ἑλληνικόν, οἰκῶ δ' ἐν ἀγροῖς Pl. 1 ἔχ-ο-μεν
2 ἔχ-ε-τε
 καὶ μὴν ἄλλα γε ἔχει τέκνα ὁ Θράσυλλος· 3 ἔχ-ου-σιν

 ἡμεῖς μὲν οἰκοῦμεν ἐν τῇ οἰκίᾳ ὁ δὲ Θράσυλλος γεωργεῖ ἐν τῷ χωρίῳ·

S. 1 εἰ-μί

verbos atemáticos (en –μι) 2 εἶ


3 ἐσ-τί(ν)
 ἐγὼ μέν εἰμι παιδίον Ἑλληνικόν Pl. 1 ἐσ-μέν
2 ἐσ-τέ
 ἐσμὲν οὖν τέκνα τοῦ Θρασύλλου, ἐσμὲν δὲ καὶ τῆς 3 εἰ-σι(ν)
Εὐρυδίκης τέκνα.

 χώρα μὲν γάρ ἐστι τόπος, καὶ χωρίον ἐστὶ χώρα μικρά·

SINTAXIS

 Casual

NOMINATIVO

 τίς; τί; (¿quién?,¿qué?) SUJETO

 ἐγὼ μέν εἰμι παιδίον Ἑλληνικόν

 ἐνταῦθα γὰρ ἐν τοῖς ἀγροῖς γεωργός τις Θράσυλλός ἐστιν, ὃς γεωργεῖ καὶ
ἔχει χωρίον,

 καὶ μὴν ἄλλα γε ἔχει τέκνα ὁ Θράσυλλος·

 ἡμεῖς μὲν οἰκοῦμεν ἐν τῇ οἰκίᾳ

 πῶς; (¿cómo?) ATRIBUTO

 τέκνον γάρ εἰμι ἐγὼ τοῦ Θρασύλλου


Un niño griego en casa 4
ΟΣΤΙΣ ΕΙΜΙ ΕΓΩ

ACUSATIVO C.DIRECTO

 Τίνα; (¿a quién?/¿qué?)

 καὶ ἔχω ἀδελφόν τε καὶ ἀδελφήν·

 ὁ γεωργὸς γὰρ ἔχει χωρίον

 τὸ δὲ χωρίον ἔχει ἀγροὺς οὐκ ὀλίγους.

GENITVO C.NOMBRE

 τίνος; τίνων (¿de quién?, ¿de quiénes)

 ἐσμὲν οὖν τέκνα τοῦ Θρασύλλου, ἐσμὲν δὲ καὶ τῆς Εὐρυδίκης τέκνα.

 Sintagmas Preposicionales

 ποῦ;(¿dónde?) C.C de LUGAR

 ἐν τῷ/ τοῖς : en

 οἰκῶ δ' ἐν ἀγροῖς, ἐνταῦθα γὰρ ἐν τοῖς ἀγροῖς

 ποῦ δ' οἰκοῦμεν; ὅπου; ἔστι δὴ χωρίον ἐν ἀγροῖς, καὶ ἐν τῷ χωρίῳ οἰκία

 ὁ δὲ Θράσυλλος γεωργεῖ ἐν τῷ χωρίῳ

 Oracional

 oraciones subordinadas adjetivas (de relativo)

 οἰκῶ δ' ἐν ἀγροῖς, ἐνταῦθα γὰρ ἐν τοῖς ἀγροῖς γεωργός τις Θράσυλλός ἐστιν,
ὃς γεωργεῖ καὶ ἔχει χωρίον

 ὁ γεωργὸς γὰρ ἔχει χωρίον, τὸ δὲ χωρίον τόπος ἐστὶν ἐν ᾧ γεωργεῖ γεωργός.