Está en la página 1de 2

Hans H. ØRBERG: LINGVA LATINA PER SE ILLVSTRATA pars I: Familia Rōmāna.

cōnspectus grammaticus cap. I-XXXIV

© Accademia Vivarium novum, 2012, Jiří A. Čepelák

CONSPECTVS GRAMMATICVS CAP. XXXIV

HOC SCIO QUOD SCRĪBIT NŪLLA PUELLA TIBĪ. (‘quod’ explicātīvum)

‘QUOD’ EXPLICĀRE POTEST

NŌMEN

SUBSTANTĪVUM:

Cf. Mēdus baculum, quod in mēnsā est, videt. (cap. IV, vv. 75)

Causa pugnae discipulōrum fuit, quod Mārcus mātrem Sextī foedam esse dīxerat.

VERBUM TEMPORĀĹE:

Homō volāre nōn potest quod (: quia) ālās nōn habet.

Gaudeō quod bene valētis. / Gaudeō vōs bene valēre.

Grātiās tibi agō quod mihi bene fēcistī / Grātiās tibi agō prō beneficiō. (cf. cap. XXXII, v. 123)

NEQUE DĪCITUR: Grātiās tibi agō quia

NŌMEN ADIECTĪVUM:

Grātum est nōbīs quod bene valētis.

NEQUE DĪCITUR: Grātum est nōbīs vōs valēre.

AT

DĪCĪ POTEST: Gaudeō quod bene valētis. / Gaudeō vōs bene valēre.

Bonum est quod os Mārcī frāctum nōn est.

NEQUE DĪCITUR: Bonum est os Mārcī nōn frāctum esse.

AT

DĪCĪ POTEST: Bonum est linguam Latīnam discere.

PRŌNŌMEN:

“At propter hoc ipsum” inquit Iūlius “tē verberābō, homō nēquam, quod nihil fēcistī!” (cap. XXVII, v. 160)

Hoc scio: quod scrībit nūlla puella tibī. (v. 185)

NEQUE DĪCITUR: Hoc scio nūllam puellam tibi scrībere.

AT

DĪCĪ POTEST: Sciō nūllam puellam tibi scrībere.

ADVERBIUM:

Prūdenter facis quod agrōs ipse nōn colis. (cap. XXX, v. 35)

Pulchrē accidit quod vēnistī.

NŌN DĪCITUR: Pulchrē accidit tē vēnisse.

75

Hans H. ØRBERG: LINGVA LATINA PER SE ILLVSTRATA pars I: Familia Rōmāna.

cōnspectus grammaticus cap. I-XXXIV

© Accademia Vivarium novum, 2012, Jiří A. Čepelák

NŌTĀ BENE!

- IN + ACCŪSĀTĪVUS = CONTRĀ + ACC. : Versiculōs in mē nārrātur scrībere Cinna (v. 172). Cf. impetum facere in hostēs.

- NĀRRĀTUR/DĪCITUR + NŌM. CUM ĪNF. Cinna

AcI: Cinnam

scrībere nārrātur/dīcitur (v. 172, =

scrībere nārrant/dīcunt). Cf. Cum exigua pars lūnae tantum vidētur, lūna

‘nova’ esse dīcitur (cap. XIII, vv. 51-52).

- VERBA CUM CĀSŪ DATĪVŌ: imperāre, pārēre, crēdere, nocēre, oboedīre, impendēre, servīre, (per)suādēre, invidēre, parcere, appropinquāre, placēre, (cōn)fīdere, ignōscere, resistere, minārī, studēre et -esse: prōd-esse, prae-esse, de-esse („nōn adiuvāre“), ad-esse (: adiuvāre), favēre, nūbere, plauder; praeterā etiam libet, licet: mihi libet (: mihi placet, mē dēlectat; cf. mihi licet, cap. XVI, v. 83).

- FŌRMAE CONTRACTAE: dī < diī, mī < mihi, nīl < nihil (v. 118, 174), sapīstī <sapiistī < sapīvistī (v. 190); -iisse/-īsse < -īvisse, -āsse < -āvisse (-āstī < -āvistī: cap. XXVIII, v. 106), nōsse < nōvisse; nōrat < nōverat (v. 55, 93).

- NŌVERAT/NŌRAT:

ipsae

mulierēs (v. 55, = ingenium mulierum Ovidiō tam bene nōtum erat quam ipsae mulierēs);

suamque nōrat ipsam (: dominam) tam bene quam puella mātrem (v. 93; = ipsa eī tam bene nōta erat quam puella mātrī).

Ovidius

ingenium

mulierum

tam

bene

nōverat

quam

76