A seitura do cereal

A recollida das mieses (que son as espigas do trigo) comeza aproximadamente a
mediados do mes de xuño.
Durante milenios os traballos facíanse a man. Unha cadrilla de traballadores
reuníanse ao mencer no borde da sembra, con fouces, gadanas e demáis
ferramentas destinadas ao traballo de cortar e recolectar o trigo.
Comezaba o traballo dende que amencía e duraba ata que anoitecía, facendo un
pequeno descanso para comer, e se daba tempo descansar un anaco debaixo
dunha árbore ou dentro dunha casiña de pedra para refuxiarse da calor do
mediodía.
Antes de acabar a xornada había que recoller todo o recolectado, cargalo nos
carros e levalo ás airas (lugar de traballo onde se puñan os cereais para poder
trillalos, xa que alí tiña que haber boas correntes de ar).
Normalmente as airas atópans nas aforas dos pobos, aldeas ou casas de campo.
Unha vez na aira empezábase a trilla que consiste en separar o grao da palla.
Según a época e as rexións empregábanse diversos sistemas para separar o grao
da palla. Podemos diferencias dous métodos: a malla e a trilla.
A malla facíase co mallo, que é unha
sinxela ferramenta composta por un
mango de madeira longo e fino (a
mangueira), atado a un anaco de
madeira máis corto e estreito (o pírtigo)
co que se golpea ao cereal segado que
se extende na aira, ata separar a
semente do colmo.
Esta técnica é coñecida dende o
período Neolítico, e se usaba moito
nas zonas do norte (Galicia, Pirineo
Catalán).
A trilla: Consistía en pasar unha e outra, e outra vez, cos mulos,
burros, bois ou calquera outro animal que se tivese turrando
dunha plataforma de madeira con lascas de pedra ou metálicas,
por riba das espigas co obxectivo de desgranalas e soltar todo o
grao da palla..

Os trillos ou grades, son unha plataforma cun cadro metálico e
atravesado con madeiras cunha cadeira metálica (esta é
opcional), varios eixos con rodas dentadas baixo dunha
plataforma para debullar as espigas, e un enganche, na parte
dianteira, para así poder ser arrastrado polos animais de tiro.
Unha vez trillada a parva, aventábase (é un traballo que
consistía en levantar a mestura de grao, palla e pó cunha
forqueta e botala ao vento, que se encargaba de separar o grao
da palla e do pó, e deixar o grao para o seu almacenamento, xa
sexa para comercialo ou para uso propio).
Actualmente este proceso realízase mediante colleitadoras
mecánicas. A colleitadora é unha máquina que corta o cereal,
separa a palla e envasa o grao.
Partes da colleitadora:
● Motor, que é case sempre de gasoleo, e é o encargado de dar

forza ao resto do mecanismo
● Mecanismo de corte, que é o que corta o cultivo e ten

diferentes tipos de cabezais.
● Mecanismo de trillado, encargado de separar o grao da

espiga
● Mecanismo de criba, que separa o grao das partes máis

grosas.
● Mecanismo de limpa, separa o grao do pó.

● Sistema de almacenaxe, é o encargado de levaro grao xa

limpo ata a tolva, para logo ser descargado e transportado.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful