Está en la página 1de 4

O BOMBO FUXITIVO

CAP.1: O FOLION

Encntame estar no meu pobo. Nos findes de semana vamos A


Viana toda a mia familia. En canto chego vou xogar cos meus
amigos, e logo, todos xuntos vmonos a ensayar ao garaxe do
Too con todo o folin. Francisco toca a aixada pero o resto
toca o bombo. fantstico cando tocamos a todo meter, o
garaxe parece un terremoto, e nos escoitan ata ntoma. Todos
estamos desexando que chegue o entroido para sar a desfilar pola
ra de Viana. Ser fenomenal!

CAP.2: O ENTROIDO

O martes, despertoume as bombas e saltei da cama. Vestinme


baixei correndo a almorzar e en cinco minutos xa estaba correndo
cara o garaxe de Too. Cando cheguei ao garaxe atopeime cos
meus amigos que tamn chegaban as carreiras. As collemos os
instrumentos e nos poemos en fila. De repente Too nos fixo
unha sinal e empezamos a tocar:
Era marabilloso e fantstico, tocamos todos o ritmo sincronizado,
enchendo todo o pobo coa nosa msica.
CAP3: O BOMBO SE MANCHA

Cando rematamos de tocar fomos botelada. Cando chegamos


cheiraba de vicio, case se poda comer polo nariz!
As que deixamos os instrumentos amoreados entrada da carpa.
Xon foi o ltimo en colocar o bombo, con tan mala sorte que
desfixo a montaa e fixo que todos os bombos saran a rebolos
pola costa.
Nesa costa normalmente hai vacas pacendo e onde hai vacas hai...
bueno vs xa sabedes.

CAP 4: BOTELADA

Estabamos sentndonos para o xantar e escoitamos un rudo coma


unha avalancha. Todos nos miramos asustados polo rudo cando de
repente entrou Xon avisndonos de que caeran os bombos:
- Os bombos marcharon polo campo abaixo!- dixo.
Samos a todo correr a por eles e baixamos polo prado a recollelos.
Pero o meu non apareca. Todos nos puxemos a buscalo por todos
os sitios pero non o demos atopado.
CAP 5: O CAN RASTREADOR

Estabamos todos os do folin buscando por aqu e por al , e de


repente escoitamos unha voz nas nosas costas
-Eh rapaces! que facedes por a no prado, que parecedes un rabao
de vacas pastando.
-E que caeron os bombos da carpa rodando e o meu non apareceu
-dxenlle-
-Pois non vos preocupedes rapaces,que eu son pastor e teo un
can que rastrea de marabilla, mellor cos cans do C.S.I., pero o nico
que necesito unha prenda de roupa ta, para que o can coeza o
cheiro que ten que buscar.
Dinlle o pano que levaba ao pescozo para que rastrexara pola zona.
O can uliu o pano e seguiu o rastro ata a porta da igrexa.
Pareceume moi raro porque o bombo caeu no prado, moi lonxe de
al.

CAP.6: ATOPADO NA SACRISTA

Cando chegamos a porta da igrexa estaba pechada. As que


decidimos dar unha volta para ver si haba algunha forma de entrar,
e ao chegar vimos a porta da sacrista entre aberta. Guichamos con
cautela pola raura da porta. Estaba todo escuro, apenas iluminado
por velas; e xrovolo, que case me vou pola patilla.
Pero armmonos de valor e entramos igual.
Omos ao lonxe un son misterioso, como se estivesen lixando algo,
e descubrimos a un home agachado nunha postura estraa sentado
sobre un obxecto voluminoso: O meu bombo.

CAP.7: GRAN DESFILE DE ENTROIDO

-Boas tardes, por que tes o meu bombo? - pregunteille ao home


que estaba al
O seor deuse a volta e vimos que era o sacristn que nos dixo:
-Collino porque vin a morea de bombos caer pola costa abaixo e
este luxouse de merda de vaca. Entn truxeno sacrista para
limpalo para o desfile. Agora mesmo a levalo de volta carpa.
-Pois moitas grazas por limpalo. Estmoslle moi agradecidos.
Ao sar Xon dixo:
-E se invitamos ao sacristn ao desfile polo ben que se portou
connosco?
Francisco dixo que tamn tiamos que invitar ao can e ao pastor
pola sa axuda para esclarecer o caso.
As que esa tarde desfilamos todos xuntos e foi o mellor desfile
da historia.

Feito polo club de escritura do ceip condesa de fenosa do barco de


valdeorras composto por:
Alba, Uxa, Andrea, Valeria, David, Lina e Mara.

Intereses relacionados