Está en la página 1de 4

A frauta de pan

un relato feito polas alumnas


e alumnos do Clube de
Escritura de 6 curso do Ceip
Condesa de Fenosa do Barco
de Valdeorras.

A frauta de pan!
I
Ese da o panadeiro da vila acordou especialmente feliz xa que era o seu
vixsimo sexto aniversario.
Chegou panadara e encontrouse o regalo: era un forno novo.
Ao empezar a facer pan reflectuse no espello e viu unha cara gordia cuns
enormes ollos bondadosos, un sorriso cativador e unha barriga prominente.
Seguiu facendo pan e cando acabou
probou un anaco, coma todas as
mas.
No momento no que o probou soou
un son. Mirou pola fiestra , na
vent, no telfono, na radio, na
televisin... pero ningun pasaba
pola ra e tia todos os aparatos
apagados. Pensou que fora algun
que tia presa e que a pola ra.
Ao volver a meterse o pan na boca
volveu a soar ese mesmo son.
Sacouse o pan da boca e cesou o
son ao momento.
Sorprendeuse moito: o pan emita
sons!
Pero como non tia tempo de facer outra fornada tia que vender esa, as
que seguiu co seu traballo.
Acabou de fornear o pan e s sete en punto abriu a panadara e, coma todos
os das, viu ao polica vir pola ra a mercarlle o pan.
II
Despois de ir mercar o pan, o polica Olaf a de
camio ao seu traballo.
Ese da tia que dirixir os coches porque o semforo
non funcionaba.
Cando xa levaba un rato no traballo, comezou a
sentir un pouco de fame, as que sacou do seu
maletn o bolio de pan da panadara.
Comeu un anaco de pan, pero sucedeu unha cousa
moi estraa. Comezou a soar unha meloda e o seu
aspecto fsico cambiou por completo.

As sas forma redondias xa non estaban; os seus ollos claros como o mar
cambironse por uns escuros, coma o tronco dunha rbore; o seu cabelo,
negro coma o azabache, agora
era loiro coma a cor do sol .
Desconcentrouse tanto, que deixou o seu traballo para ir a protestarlle ao
panadeiro. A xente enfadouse tanto que se formou un gran atasco.
III
Na ma soleada Marcelo, o carteiro do barrio, foi
a panaderia a comprar o pan para almorzar.
Logo Marcelo dirixiuse a repartir o correo mentres
coma o pan.
Cando pasaba por diante dunhas casas mordeu un
anaco do seu boio e comezou a soar unha
msica. Todos os vecios saron das sas casas e
comezaron a collerlle as cartas pensando que o
carteiro chamaba por eles co seu chifro.
Marcelo acabou co corpo cheo de mazaduras.
Pensou que ao da seguinte a ir a onde o panadeiro
a pedirlle unha explicacin e a armorlle unha boa.
IV
O locutor estaba falando na
radio e cando chegaron os
anuncios comeu un anaco de
pan que coma todos os das
mercara na panadara.
Cando probou un anaco de pan
soou unha musica e o locutor
pensou que era a msica dos
anuncios
que
se
estaban
emitindo. Volveu tomar outro
anaco e volveu a soar a musica,
a mesma msica e noutro
anuncio... estaba claro que a
msica saa do pan. Cando
volveu a falar, como anda tia
pan na boca a msica segua soando e estropeou a emisin.
O seu xefe despediuno porque, anda que o locutor lle explicara todo o do
pan musical, non lle creu nin media palabra.
O locutor todo enfadado marchou onde o panadeiro a protestar.

Era sbado pola ma e Xurxo, o socorrista da


piscina,volva a chegar tarde ao seu traballo.
Puxo o baador e saiu correndo da casa.
Correu ata a panadara onde, coma sempre,
estaba a atender o panadeiro.
-Bos das! Deame un bolo con chourizo, por favor.
Rapidamente o panadeiro obediente, pxolle un
bolo con chourizo: o almorzo favorito de Xurxo.
Chegou a piscina e al esperbano os baistas
diante da porta, estaban moi enfadados polo seu
retraso, as que abriu a porta e pediu desculpas.
hora do almorzo Xurxo sacou da bolsa o seu
bolio con chourizo e comezou a comer. Cheiraba
mis rico que de costume! Pero no momento en
que deu un mordisco comezou a soar unha
msiquia.
Os baistas, preocupados miraron ao socorrista e comezronlle a preguntar
que pasara. Xurxo dixo que el non fixera nada pero a xente xa non seguiu
bandose.
Xurxo saiu da piscina a toda velocidade cara a panadara berrando coma un
louco.
-Este pan est maldito!
VI
Ese da haba un rebumbio enorme diante da
porta da panadara. O socorrista en baador
berraba que as non poda traballar, o locutor
dica que o botaran do traballo por culpa do pan,
o carteiro, co corpo cheo de mazaduras
queixbase de que lle quitaran todas as cartas
do reparto, o polica botballe a culpa do atasco
enorme da cidade ao pan do almorzo...
O pobre panadeiro non saba como explicar o
que lle pasara fornada para que sucederan
esas cousas tan tremendas, as que estaba
calado e moi triste, ata que un neno que pasaba
por al dixo:
-E por que non fas ese pan para os das de festa.
Se todos comemos ese pan haber msica por
todo o pobo e esa si que ser unha festa perfecta.
Todos estiveron de acordo co neno, e, dende aquel da, o panadeiro fornea
co novo forno o seu pan, e todo o pobo se enche de msica e ledicia da
maan noite.